Een halsband die te los zit, schuift over de kop van je kat en raakt kwijt. Een halsband die te strak zit, kan schuren of zelfs de ademhaling belemmeren. Dus hoe strak moet een halsband zitten nu eigenlijk, zeker als er ook nog een tracker aan hangt? In dit artikel leggen we de vuistregel uit die de meeste dierenartsen hanteren, en waarom een goede sluiting minstens zo belangrijk is als de strakheid zelf.
De meest gebruikte richtlijn is dat je twee vingers plat tussen de halsband en de nek van je kat moet kunnen schuiven. Past dat precies, dan zit de halsband stevig genoeg om niet over haar kop te glijden, maar nog steeds los genoeg om niet te knellen. Kun je moeiteloos een hele hand onder de halsband steken, dan is hij te los. Past er nog geen vinger tussen, dan zit hij te strak en moet je hem direct losser zetten. Doe deze test het liefst terwijl je kat rustig staat, en niet terwijl ze net speels aan het rondrennen is, want dan meet je een vertekend beeld.
Een correct afgestelde kattenhalsband helpt niet als de juiste halsband met veiligheidssluiting ontbreekt. Kies daarom altijd voor een sluiting die vanzelf openspringt zodra er onverwacht veel kracht op komt te staan, bijvoorbeeld wanneer je kat ergens achter blijft haken tijdens het klimmen in een boom of het kruipen door een hek. Zonder die functie kan een op zich prima afgestelde halsband alsnog gevaarlijk worden op het moment dat het er echt op aankomt. Let er wel op dat hele jonge kittens soms nog te licht zijn om zo’n sluiting te activeren, dus houd bij hen extra toezicht totdat ze wat zwaarder zijn geworden.
Een halsband die vandaag perfect zit, hoeft dat over een paar weken niet meer te zijn. Kittens groeien snel, en ook volwassen katten kunnen door de seizoenen heen wat aankomen of afvallen, zeker met een dikkere wintervacht. Controleer de pasvorm daarom minstens één keer per maand met de tweevingertest, en vaker bij jonge, nog groeiende katten. Let ook op tekenen dat de halsband knelt, zoals kaal geschuurde plekjes in de vacht, roodheid van de huid of overmatig krabben rond de nek, en wacht bij twijfel niet af maar stel de halsband meteen bij.
Een tracker die aan de halsband hangt, verandert een beetje hoe de halsband valt: het gewicht trekt de band iets naar beneden en naar voren. Ga daarom na het bevestigen van de tracker nog eens met de tweevingertest langs, ook al zat de kale halsband daarvoor al goed. Zo weet je zeker dat het toestel de balans niet verstoort en dat de halsband op de juiste plek blijft liggen, in plaats van naar één kant weg te zakken of naar voren over de keel te schuiven.
Sommige katten blijven de eerste dagen aan een nieuwe kattenhalsband krabben, ook als de pasvorm prima is. Dat is meestal gewenning en geen teken dat er iets mis is. Leid haar aandacht af met spel of een snack vlak na het omdoen, en controleer na een paar dagen nog eens of ze echt gewend is of dat er toch iets schuurt. Blijft ze aanhoudend en heftig aan de halsband trekken, controleer dan opnieuw de pasvorm en de plek van de sluiting voordat je het aan gewenning toeschrijft.
Bij kittens is regelmatige controle nog belangrijker dan bij volwassen katten, omdat ze in een paar weken tijd flink in omvang kunnen veranderen. Een halsband die bij aanschaf perfect zat, kan binnen een maand al te strak zitten. Plan daarom bij een jonge kat vaste controlemomenten in, bijvoorbeeld elke twee weken, totdat ze volgroeid is en de pasvorm stabieler blijft.
De meegeleverde halsband van de Spotter CatX is verstelbaar en voorzien van een veiligheidssluiting, zodat je zelf de juiste spanning kunt instellen volgens de tweevingerregel. Omdat het toestel met 29 gram erg licht is, verandert er weinig aan de pasvorm zodra je de tracker bevestigt. Twijfel je toch nog, controleer dan gewoon opnieuw met je vingers voordat je kat naar buiten gaat, dat kost je geen minuut en geeft meteen gemoedsrust.
